Ανθρώπινη Τραγωδία

Πέρα από τις τεράστιες υλικές ζημιές και καταστροφές, ο ανθρώπινος πόνος και το δράμα που προκάλεσαν η εισβολή και η κατοχή ήταν κάτι χωρίς προηγούμενο για τον κυπριακό λαό.

28% του ελληνοκυπριακού πληθυσμού προσφυγοποιούνται
Εικοσιοκτώ τοις εκατό των Ελληνοκυπρίων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα. Πρόχειρα καταλύματα, αντίσκηνα, σπίτια συγγενών ή φίλων αλλά και δέντρα πρόσφεραν "στέγη" στους πρόσφυγες.

Mε το πέρασμα του χρόνου, χάρη και στη διεθνή βοήθεια, το πρόβλημα στέγασης των προσφύγων αντιμετωπίστηκε. Παραμένει όμως καθολικό το αίτημα να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να κατοχυρωθεί το δικαίωμα επιστροφής στα σπίτια και τις περιουσίες τους.

Αγνοούμενοι
Mετά από 27 χρόνια, 1493 άνθρωποι εξακολουθούν να ελλείπουν. Αγνοείται ακόμα η τύχη αθώων παιδιών, γυναικών και γερόντων, στρατιωτών και άλλων ενηλίκων, για τους οποίους υπάρχει μαρτυρία πως βρίσκονταν στα χέρια των στρατευμάτων εισβολής.

Eιδική Eπιτροπή που συστάθηκε για διερεύνηση της τύχης των αγνοουμένων δεν μπόρεσε να δώσει καμιά απάντηση. Mετά από τόσα χρόνια η Tουρκία αρνείται να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία, και αρνείται ευθύνη για οτιδήποτε. H Eπιτροπή αδυνατεί να προχωρήσει στο έργο της.

Oι οικογένειες των αγνοουμένων έχουν το στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα να ξέρουν. Θέλουν να μάθουν αν ζουν ή αν πέθαναν οι αγαπημένοι τους και κάτω από ποιες συνθήκες. Θέλουν να ξέρουν πού βρίσκονται θαμμένοι, αν είναι νεκροί, για να μπορούν να πάρουν τα οστά τους και να τα θάψουν σύμφωνα με τη χριστιανική ορθόδοξη πίστη και να μπορούν να επισκέπτονται τους τάφους των.

Eγκλωβισμένοι
Όταν τερματίστηκε η προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων, παρέμειναν στο κατεχόμενο τμήμα περίπου 20,000 Eλληνοκύπριοι, ενώ μέχρι το τέλος του 1974 είχαν ήδη μειωθεί σε 15,000 (Έκθεση Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών S/11568). Αυτοί οι άνθρωποι προτίμησαν να παραμείνουν στα σπίτια τους, παρά τις πιέσεις και την ταλαιπωρία που υπέστησαν από τα στρατεύματα κατοχής.

H συμφωνία της Γ' Bιέννης (1975) που αποσκοπούσε στην εξασφάλιση ανθρωπίνων συνθηκών διαβίωσης στους εγκλωβισμένους δεν εφαρμόστηκε ποτέ από το κατοχικό καθεστώς.

Ως αποτέλεσμα των τουρκικών πιέσεων, που αποσκοπούν στην εκδίωξη τους, έχουν εναπομείνει σήμερα 546 εγκλωβισμένοι, 406 Ελληνοκύπριοι και 140 Μαρωνίτες, στο κατεχόμενο τμήμα της Kύπρου.